Deze week werd bekend dat in Nederland voor het eerst het leven van een ongeneeslijk ziek kind werd beëindigd. De op 1 februari 2024 in werking getreden ‘Regeling beoordelingscommissie late zwangerschapsafbreking en levensbeëindiging bij pasgeborenen en kinderen 1-12 jaar’ maakt dat mogelijk, tien jaar nadat België euthanasie bij kinderen mogelijk maakte. Voor ‘levensbeëindiging’ bij kinderen van 1 tot 12 jaar gaat het gaat om ongeneeslijk zieke kinderen die ‘uitzichtloos en ondraaglijk lijden’ en zich in de terminale fase bevinden. Men spreekt van de ‘onomkeerbaarheid’ van de situatie.
Vincent Kemme, oud-docent biologie, gespecialiseerd in de relatie geloof en wetenschap en de bio-medische ethiek, spreekt zich uit over deze situatie, met enerzijds veel begrip en compassie voor kinderen en hun ouders die zich in dergelijke situaties bevinden, en anderzijds met de klaarheid omtrent de katholieke visie op de heiligheid van het leven en het universele gebod om niet te doden, zelfs niet op pijn te bestrijden.
Hoe een uitweg te vinden in deze uiterst moeilijke situaties. Die uitweg ziet Kemme in het beginsel van het ‘dubbele’ effect, waarbij de verlichting van het lijden van het kind door medicatie, eventueel sedatie, in een terminale situatie zó ver mag gaan dat – indien de behandeling onbedoeld een bespoediging van de dood met zich meebrengt – dat moreel acceptabel is, ook volgens de visie van de katholieke kerk. Uiteindelijk is het dus niet de dosering van de medicatie maar de intentie van het hart, dat van de ouders en de artsen, waar het bij de keuze van de behandeling op aankomt.
Live bij Radio Maria Nederland op vrijdag 26 juni 2026 om 10.15 en 22.15 uur. Nadien online via dezelfde link.
Steun Biofides me een gift!
