De beroemdste christelijke biologen

Uit een beroemd onderzoek dat in 1998 in Nature verscheen, bleek dat, hoewel 10 % van de leden van de Nationale Academie van Wetenschappen in God en het hiernamaals geloofde, slechts 5 % van de biologen – oftewel de helft – deze overtuiging deelde. Misschien was deze constatering voor Niels Arboel, afgestudeerd in biologie en theologie aan de Universiteit van Kopenhagen, aanleiding om Het wonder van de schepping te schrijven. Hiervoor verzamelde hij geduldig de biografieën van de beroemdste christelijke biologen en kwam hij tot de conclusie dat veel van de meest invloedrijke onderzoekers in de levenswetenschappen christenen waren: katholieken (waaronder de zalige Niels Stensen, bekend onder de naam Nicolas Sténon, een bekeerling uit het lutheranisme die tot priester en vervolgens tot bisschop werd gewijd, en de eerbiedwaardige Jérôme Lejeune), protestanten en een orthodoxe (Theodosius Dobzhansky, een van de drie grondleggers van de synthetische evolutietheorie, die vandaag de dag nog steeds in zwang is).

Het boek is niet alleen geen polemiek tegen atheïstische biologen zoals Richard Dawkins, maar het is ook geen hagiografie (de protestant Carl von Linné, juist beroemd om zijn classificatie van levende organismen, aarzelde niet om zijn methode op mensen toe te passen en de biologische superioriteit van blanke Europeanen boven andere rassen te beweren, een mening die werd gedeeld door twee andere christenen die in het boek worden beschreven, Louis Agassiz en Georges Cuvier). Hoe dan ook, door te kiezen voor het integratieve model (Barbour) in plaats van de scheiding (het NOMA-principe van Jay Gould), toont de auteur aan dat de visie van deze wetenschappers werd geleid door hun christelijke overtuigingen. Zo heeft bijvoorbeeld Flemings presbyteriaanse opvoeding, waarin de nadruk lag op predestinatie, hem ervan overtuigd dat God hem had geschapen om penicilline te ontdekken en zo bij te dragen aan het welzijn van de mensheid. De katholiek Louis Pasteur, die de microbiële oorsprong van besmettelijke ziekten en de principes van vaccinatie ontdekte, stelde dat we, om de wereld te verbeteren, ons lot in eigen handen moeten nemen en Gods wil moeten vervullen. De onlangs overleden primatologe Jane Goodall, winnaar van de prestigieuze Templeton-prijs voor de verzoening van geloof en wetenschap, was de eerste zoöloog die het vermogen van chimpansees om gereedschap te maken observeerde. Zij verzette zich tegen de materialistische overtuiging van Desmond Morris, volgens welke de Homo sapiens slechts een „naakte aap“ is: hoewel apen in staat zijn tot complexe emoties, kunnen ze toch geen kwaad doen of blijk geven van onbaatzuchtig altruïsme zoals mensen dat doen.

Dit boek, dat goed gedocumenteerd is en vol anekdotes staat, zal iedereen boeien die geïnteresseerd is in de geschiedenis van de wetenschappen en kan gelukkig een hulpmiddel zijn voor catechisten die met deze vragen worstelen.

P. Ide

Dit bericht is geplaatst in Boeken met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.